Więzy

Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata (J 17,23n)

     Jeden Bóg w trzech Osobach, które wiążą nierozerwalne, perfekcyjne więzy miłości. O takie zespolenie prosi Jezus w swojej bardzo intymnej modlitwie do Ojca. Ta więź jest gwarancją bycia tam, gdzie jest Syn. A gdzie jest?... W chwale Ojca. I modli się o nasz pełny udział w tejże chwale.

     Ojciec umiłował każdego z nas jeszcze przed poczęciem i narodzinami. To znak miłości Ojca i pierwsze zaproszenie do jedności z Nim. Na miłość można odpowiedzieć jedynie miłością. Bóg jako pierwszy wychodzi naprzeciw człowiekowi z tym bezinteresownym darem. Jezus modli się, żebyśmy wiedzieli, co z nim zrobić. Podpowiedź, w wielu wymiarach, daje Słowo.

Uświęceni

Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie (J 17,15-19)

     Żyć w świecie, ale nie być ze świata. nie być w świecie, jego filozofii wtłaczanej człowiekowi. Bo jedynym kierunkiem drogi ucznia jest Ewangelia Jezusowa. Ona jest prawdą, jest słowem wyrzeczonym przez samego Boga.

     Chrystus potwierdził ją zbawczą ofiarą z samego siebie. Ukazał, wskazał, zaprosił do naśladowania. Wtedy, poświęcając się,  człowiek uświęca się. Staje się najbliższy swojemu Zbawcy.

     „Zbaw nas ode złego!” – prosimy Ojca w Modlitwie Pańskiej. Zło czyha. Ale jeżeli kroczysz drogą uświęcania w prawdzie, być może dotknie cię, ale na pewno nie zwycięży.

Gra o życie

W czasie ostatniej wieczerzy Jezus podniósłszy oczy ku niebu, rzekł: „Ojcze, nadeszła godzina! Otocz swego Syna chwałą, aby Syn Ciebie nią otoczył i aby mocą władzy udzielonej Mu przez Ciebie nad każdym człowiekiem dał życie wieczne wszystkim tym, których Mu dałeś. A to jest życie wieczne: aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa. Ja Ciebie otoczyłem chwałą na ziemi przez to, że wypełniłem dzieło, które Mi dałeś do wykonania (J 17,1-4)

     Godzina Syna Człowieczego to moment pełni Jego objawienia wobec ludzi. To kairos, czas święty i zawsze aktualny. Jezus mówi o czasie swojej męki, śmierci i zmartwychwstania. To w tym kulminacyjnym momencie swojego życia, objawiła się największa chwała Ojca.

     Chrystus w formie modlitewnej zostawia nam pewne przesłanie: życie wieczne rozpoczyna się w chwili (znowu kairos!) wejścia w misterium miłości Boga. Dokonuje się to poprzez dzieło Jego Syna. Dar życia wiecznego jest łaską oraz darem, ale też i z naszej strony wiąże się z odpowiedzialnością za jego przyjęcie. Chcesz żyć wiecznie? Zacznij żyć już tutaj i teraz. Jezusem.